Արմավիրի մարզ

«Զվարթնոցի արծիվը»՝ ուղենիշ կոթող Զվարթնոցի ճանապարհին

Ուղենիշ կոթողը կառուցվել է 1954 թվականին Երևան – Զվարթնոց ավտոճանապարհի վրա: Արծիվը` արիության, անվախության ու նորոգման խորհրդանիշը, Իսրայելյանի սիրած թեման էր և ուղեկցել է նրա ստեղծագործությունները ամենատարբեր ոճավորումներով: Արծիվը, վեհորեն կանգնած պատվանդանի վրա, ցույց է տալիս Զվարթնոցի միջնադարյան տաճարի (VII դ.) ճանապարհը: Այստեղ արծվի կերպարը կապվում է նաև Զվարթնոցի տաճարի թևատարած արծվով խոյակի պատկերի հետ, չնայած կատարման և ոչ մի ընդհանրություն չունեն այս երկու թռչունները: Նրանք կապվում են գաղափարապես:

Մայր տաճարի հիմնական նորոգումը

Խորհրդային Հայաստանի կառավարության որոշմամբ Մայր տաճարի նորոգման գործի ընդհանուր պատասխանատվությունը դրվեց Հայկական ԽՍՀ Մինիստրների խորհրդին առընթեր ճարտարապետական գործերի վարչության և Հայ եկեղեցու գործերի խորհրդի վրա: Կազմվեց Մայր տաճարի վերանորոգման հանձնաժողով, որի մեջ, բացի վերոհիշյալ պետական գործիչներից, մտնում էին՝ բանաստեղծ Ավ. Իսահակյանը, գրողներ Դ. Դեմիրճյանը և Ստ. Զորյանը, նկարիչներ՝ Մ. Սարյանը և Գ. Գյուրջյանը, հնագետ Կ. Ղաֆադարյանը, ճարտարապետներ՝ Ս. Սաֆարյանը, Մ. Գրիգորյանը, Հ. Մարգարյանը, Կ. Հովհաննիսյանը, Վ. Հարությունյանը, Ռ. Իսրայելյանը, Լ. Բաբայանը, Լ.

Սբ. Հռիփսիմե եկեղեցու բակում կառուցված աղբյուրը

Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցու բակի աղբյուրը կառուցված է բազալտից: Ունի լակոնիկ կերպար, ընդհանուր առմամբ սիմետրիկ է, կենտրոնական մասում առաջ եկած շրջան է եզերված քարակոփ գնդերով, շրջանի կենտրոնում գտնվում է ջրի ծորակը:

Սբ. Գայանե եկեղեցու բակում կառուցված աղբյուրը

Վազգեն Ա. Կաթողիկոսի գահակալության օրոք Սբ. Գայանե եկեղեցու բարեկարգման աշխատանքներ են ծավալվում, որոնց թվում և Ռ. Իսրայելյանին հանձնարարվում է եկեղեցուն հարող բակային տարածքում կառուցել աղբյուր, որը նա կառուցեց և որի կառուցման մասին աղբյուրի ճակատային պատին փորագրված է հետևյալ արձանագրությունը.
ՇԻՆԵՑԱՅ ԱՂԲՒԻՐՍ ԱՅՍ Ի ՅԻՇԱՏԱԿ ԱՆՆԻԿԻ ԴԵՐՁԱԿԵԱՆ ՍԵՐՈԲԵԱՆ ԾՆԵԱԼ Ի Կ. ՊՕԼԻՍ ՅԱՄԻ ՍԵԱՌՆ 1896 ԵՒ ՎԱԽՃԱՆԵԱԼ Ի ՆՒԻ-ԵՈՐՔ 1959 ԱՄԻ ԱՐԴԵԱՄԲ ՔԵՌ ՆՈՐԱ ՀՐԱՆՈՅՇԻ:

Սբ. Հռիփսիմե եկեղեցու վերանորոգումն ու բարեկարգումը

Վազգեն Ա. Կաթողիկոսի գահակալության առաջին իսկ տարվանից Ս. Էջմիածնի Մայր Աթոռը վերստին ձեռնարկեց վաղուց ընդհատված իր վերաշինական գործունեությունը, որոշ աշխատանքներ սկսվեցին նաև Ս. Հռիփսիմեի վանքում: Իրականացվելիք աշխատանքների կատարումը հանձնարարվեց Ռ. Իսրայելյանին Սկբնապես դրանք բարեկարգման բնույթ էին կրում: Տուֆ քարերով սալարկվեց տաճարի շրջապատը, նորոգվեց ներքին բակից դեպի վերին բակը տանող քարաշեն սանդուղքը, մի աղբյուր կառուցվեց ներքին բակում, շրջապատը կանաչազրարդվեց և այլն:

Նոր Վեհարանի վերակառուցումն ու բարեկարգումը

Նոր Վեհարանի վերաշինությունը հանդիսացավ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգեն Ա.-ի շինարարական բեղմնավոր գործունեության կարևորագույն էջերից մեկը:
Այս մեծածավալ երկհարկանի քարաշեն շենքը կառուցվել էր Ալեքսանդր Մանթաշովի նվիրատվությամբ և ճարտարապետ Պ. Զոհրաբովի նախագծով:

Կաթնաղբյուր հուշարձանը Էջմիածմի Մայր տաճարի բակում

Էջմիածնի Մայր տաճարի բակի արևելյան կողմում 1967 թվականին «Կաթնաղբյուր» կոչվող աղբյուր հուշարձանը կառուցեց Իսրայելյանը: Այն դեպի Մայր տաճարը տանող գլխավոր ուղու ձախ կողմում է գտնվում, ճանապարհից փոքր ինչ հետ, տպարանի շենքերից արևմուտք:

1915 թվականի Մեծ Եղեռնի Նահատակաց հուշարձանի կառուցումը

Երևանի Ծիծեռնակաբերդի բարձունքում վեր խոյացող Հայոց Մեծ եղեռնի զոհերի հուշարձանն ուխտատեղի է ամեն մի հայի համար: Այն կառուցվել է 1968 թվականին: Ի դեպ, ինչպես վկայում է այս հուշարձանի հեղինակներից Սաշուր Քալաշյանը, եղեռնի զոհերի հիշատակին հուշարձան կանգնեցնելու գաղափարն առաջինն Իսրայելյանն է հայտնել ճարտարապետների միությունում ժողովի ժամանակ 1964 թվականին: Երևի քչերին է հայտնի, որ 1915 թվականի նահատակներին նվիրված առաջին հուշարձանը Խորհրդային Հայաստանում կառուցվել է 1965-ին իր Ռաֆայել Իսրայելյանի նախագծով Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում՝ Վազգեն Ա Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի նախաձեռնությամբ՝ Հայոց

Մայր տաճարի Իջման սուրբ սեղանը

Հաջորդ կարևոր գործը Մայր տաճարի Իջման սեղանի վերակառուցումն էր: 1961 թվականին Իջման սեղանի նախագծման և քանդակազարդման էսքիզների մշակումը հանձնարարվեց ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանին, որի ներկայացրած էսքիզը քննության առնվեց և հավանության արժանացավ:

Մայր տաճարի Ավագ սեղանը

Ավագ խորանի նոր, երկաթբետոնե հատակը կառուցելուն զուգընթաց Վեհափառ Հայրապետի պատվերով ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանը մշակում էր Ավագ սեղանի նախագիծը: Ներկայացված բազմաթիվ էսքիզներից հավանության արժանացածը, ըստ հեղինակի մտահաղացման, եռամաս էր՝ բաղկացած պատվանդանից, բուն սեղանից և ուղղաձիգ վերնամասից: Հատակագծում, մոտավորապես, սեղանակերպ (հետնամասում 3.1 մ. Լայնություն և 2.1 մ.

Էջեր