Աշխատանքներ

Տուֆակերտ նստարան Ավ. Իսահակյանի առանձնատան բակում

Նստարանը գտնվում է Ավետիք Իսահակյանի տուն-թանգարանի բակում, կառուցվել է 1955 թվականին: Նստարանը տուֆակերտ է, զարդարված են մեջքի վերնամասը երկու կողմերը և երկու կողմերի հենվելու համար նախատեսված մասերը: Մեջքի վերևի լայնակի դասավորված տասնմեկ շրջանակներում խիստ ոճավորված պարզ նախշեր են քանդակված, երկու կողմերում իրար հակառակ կողմեր ուղղված կոր տերևանման խոշոր նախշեր են, նրանց կենտրոնում վեցթերթանի վարդակներ: Կողքերի հենվելու մասերի վերին եզրերի տակ չորսական շրջանաձև պարուրաձև գծանախշերով զարդեր են փորագրված: Նստարանը իր զարդանախշերով քնարական զգացողություն առաջացնող տեսք ունի և կարծես արտահայ

Մայր տաճարի հիմնական նորոգումը

Խորհրդային Հայաստանի կառավարության որոշմամբ Մայր տաճարի նորոգման գործի ընդհանուր պատասխանատվությունը դրվեց Հայկական ԽՍՀ Մինիստրների խորհրդին առընթեր ճարտարապետական գործերի վարչության և Հայ եկեղեցու գործերի խորհրդի վրա: Կազմվեց Մայր տաճարի վերանորոգման հանձնաժողով, որի մեջ, բացի վերոհիշյալ պետական գործիչներից, մտնում էին՝ բանաստեղծ Ավ. Իսահակյանը, գրողներ Դ. Դեմիրճյանը և Ստ. Զորյանը, նկարիչներ՝ Մ. Սարյանը և Գ. Գյուրջյանը, հնագետ Կ. Ղաֆադարյանը, ճարտարապետներ՝ Ս. Սաֆարյանը, Մ. Գրիգորյանը, Հ. Մարգարյանը, Կ. Հովհաննիսյանը, Վ. Հարությունյանը, Ռ. Իսրայելյանը, Լ. Բաբայանը, Լ.

Կոմերիտմիության անվան զբոսայգին

Կոմերիտմիության անվան զբոսայգու նախագծման մեջ (համատեղ ճարտարապետ Լ. Բաբայանի հետ) կորևոր պարագան լիճն էր, ինչպես նաև շրջապահի բնանկարը: Այստեղ նախագծվեցին բարդիների ծառուղիներ, որոնք ուղղված են դեպի հեռվում բացվող համայնապատկերը՝ վեհաշուք Արարատով: Հետագայում այգին մատնվեց անուշադրության և կորցրեց երբեմնի գրավչությունն ու հասարակական նշանակությունը:

Նկարիչների տունը Երևան քաղաքում

Նկարիչների տունը կառուցվել է ներկայի Շառլ Ազնավուրի անվան հրապարակում 1955-1956 թվականներին: Նկարիչների տունը կառուցվել է «Երեւան» հյուրանոցին (ճարտ. Ն. Բունյաթյան) կպած: Տեղակայումն արված է հրապարակի և «Երեւան» հյուրանոցի կոմպոզիցիոն ամբողջականությունը պահելու խիստ սկզբունքով: Իսրայելյանի այս աշխատանքի բացառիկությունը կայանում է նրանում, որ ճարտարապետը չի ձգտել իր ոճով ձևափոխել հրապարակի առկա հորինվածը՝ կերտված «Երեւան» հյուրանոցով և Կինոմոսկվայի շենքով: Շենքը եռահարկ է:

Նոր Վեհարանի վերակառուցումն ու բարեկարգումը

Նոր Վեհարանի վերաշինությունը հանդիսացավ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգեն Ա.-ի շինարարական բեղմնավոր գործունեության կարևորագույն էջերից մեկը:
Այս մեծածավալ երկհարկանի քարաշեն շենքը կառուցվել էր Ալեքսանդր Մանթաշովի նվիրատվությամբ և ճարտարապետ Պ. Զոհրաբովի նախագծով:

Սբ. Հռիփսիմե եկեղեցու վերանորոգումն ու բարեկարգումը

Վազգեն Ա. Կաթողիկոսի գահակալության առաջին իսկ տարվանից Ս. Էջմիածնի Մայր Աթոռը վերստին ձեռնարկեց վաղուց ընդհատված իր վերաշինական գործունեությունը, որոշ աշխատանքներ սկսվեցին նաև Ս. Հռիփսիմեի վանքում: Իրականացվելիք աշխատանքների կատարումը հանձնարարվեց Ռ. Իսրայելյանին Սկբնապես դրանք բարեկարգման բնույթ էին կրում: Տուֆ քարերով սալարկվեց տաճարի շրջապատը, նորոգվեց ներքին բակից դեպի վերին բակը տանող քարաշեն սանդուղքը, մի աղբյուր կառուցվեց ներքին բակում, շրջապատը կանաչազրարդվեց և այլն:

Արարատի տաճար (Չարենցի կամարը)

Արարատի տաճարը, որ ժողովրդի մեջ ավելի տարածված է որպես «Չարենցի կամար», քանի որ կամարի շուրջը` ֆասադին փորագրված են չարենցյան սքանչելի տողերը Արարատի մասին, կառուցվել է 1957 թվականին: Էսքիզներից մեկի աջ անկյունում նա գրել էր. «Տաճար Մասիսին», բայց այն ժամանակ ոչ մեկը չէր համարձակվի անգամ բարձրաձայնել այդ անվանումը: Սակայն սա, հիրավի, արտահայտում է Իսրայելյանի վերաբերմունքը` բառացիորեն պաշտամունքը Արարատ լեռան նկատմամբ: Ի դեպ, մշակութաբանության և բանագիտության տեսանկյունից արտակարգ հետաքրքրական երևույթներ ու ստեղծագործություններ են կապված այս շինության հետ. 1.

Սբ. Հռիփսիմե եկեղեցու բակում կառուցված աղբյուրը

Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցու բակի աղբյուրը կառուցված է բազալտից: Ունի լակոնիկ կերպար, ընդհանուր առմամբ սիմետրիկ է, կենտրոնական մասում առաջ եկած շրջան է եզերված քարակոփ գնդերով, շրջանի կենտրոնում գտնվում է ջրի ծորակը:

Էջեր